Van mijn moeder

Het belangrijkste voorwerp wat ik nu bezit is de zilveren verenketting die ik heb gemaakt van een paar oorbellen. Mijn moeder heeft dezelfde, die heb ik haar gegeven toen ze vertrok naar Bangladesh met mijn broertje.

Ik heb hem haar gegeven met een briefje waarop stond dat het bedoeld was als symbool dat ze me altijd bij me draagt, ook al ben ik niet meer bij haar. De ketting betekent voor mij hoop. Hoop dat mijn moeder snel terugkeert. Hoop dat mijn moeder me niet vergeet als ik niet bij haar woon. Hoop dat mijn familie ooit weer samen zal zijn, in Nederland. De ketting is dan ook niet iets waar ik gelukkig van word als ik er aan denk. Het maakt me verdrietig, omdat ze weg is gegaan. Maar het maakt me aan de andere kant ook blij omdat ze in Bangladesh zoveel meer kan doen voor de wereld dan hier. Het maakt me trots dat zij daar heen is gegaan met als bedoeling om de mensen daar te helpen. Dat is juist de reden dat het me zoveel inspiratie geeft. Omdat er zoveel gevoelens en gedachten en hoop achter zitten.