Twee weken geleden is mijn broer het huis uit gegaan. Hij is 18 en hij studeert in Amsterdam. Sinds hij het huis uit is heb ik een foto van hem in mijn kamer gezet. Nu woon ik alleen met mijn moeder – mijn ouders zijn gescheiden – en het huis lijkt opeens zo groot. Er ligt geen troep meer overal, de wasmanden zijn leeg en het is een stuk stiller. We missen hem maar we zijn natuurlijk heel erg blij dat hij eindelijk een kamer gevonden heeft!
Nu hij weg is heeft het me wel aan het denken gezet. We zijn heel verschillend en we hebben veel ruzie, maar nu hij het huis uit is merk je doordat hij niet aanwezig is toch dat we erg op elkaar lijken. Hij is erg slim en ik kan me vinden in dingen die hij zegt; ik kan het alleen zelf niet zo verwoorden. Ook merk ik dat ik hem in veel dingen achterna ga; dezelfde voetbalclub, dezelfde middelbare school, en misschien wel dezelfde soort studie. In andere woorden: hij inspireert mij, en dit gebeurt onbewust. Ik denk dat dit een veel voorkomend verschijnsel is bij een grote broer of zus, maar het was mij nooit opgevallen. Nu wel, en daarom is de foto van mijn broer mijn voorwerp met een boodschap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten