woensdag 13 februari 2013

Het olielampje

Waar is de stilte? In de wereld van vandaag is altijd en overal geluid. Nooit en nergens is er eens tijd om alleen te zijn met je eigen gedachten en met God. Zo goed en zo kwaad als het gaat moet je daar dan zelf maar gelegenheid voor maken. Zelf even een stiltemoment creĆ«ren. Zo’n moment heb ik vaak met mijn olielampje. Dit lampje heb ik gekregen tijdens mijn “Twaalf-jaarmoment ”. Mijn vader fluisterde een paar betekenisvolle woorden en overhandigde mij het licht van Christus. Woorden die niemand anders gehoord heeft en die dus altijd tussen mijn vader en mij zullen blijven. Als ik een stiltemoment houd, denk ik daar even aan terug. Even mezelf afzonderen van de wereld om me heen en terug naar dat intieme moment. Die paar seconden, niet eens een minuut. Ze betekenen nog steeds heel veel voor mij. Steeds als ik naar mijn lampje kijk, komen die gevoelens weer even terug. Een stiltemoment: een klein stukje van de dag om even helemaal alleen te zijn met God. Om niet na te hoeven denken over wat je in het leven bezighoudt. Om even te vergeten wat je allemaal nog moet doen. Zo’n lampje is daar de perfecte gelegenheid voor. Alleen in het vlammetje staren, kijken hoe het beweegt, maar ook beseffen wat het betekent.

Dat kleine puntje licht in de duisternis. Dat stiltemoment in deze drukke wereld.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten