Niet zomaar de tijd

Vandaag precies is het een jaar geleden dat wij als familie te horen kregen dat mijn moeder ongeneeslijk ziek was, en dus niet meer voor altijd bij ons zou zijn. Dat heeft natuurlijk de nodige impact op ons als gezin en op iedereen als individueel gehad, maar op dit moment gaat het nog wel aardig en doen we het zo goed als mogelijk. Dit soort gebeurtenissen zetten je wel aan het denken en ook aan wat je nou hebt van je moeder waar je heel veel waarde aan hecht. Ik ben toen tot de conclusie gekomen dat ik niet echt materieel dingen had die ik heel erg met mijn moeder associeerde. Een paar maanden na het slechte nieuws heb ik met mijn moeder voor mijn verjaardag een horloge uitgezocht, met voor mezelf de gedachte erbij dat dit misschien wel de laatste verjaardag zou kunnen zijn die ik met haar vier. Ik draag het elke dag en ben er zuiniger op dan wat dan ook. Ik denk dat als het moment is gekomen dat mijn moeder op een gegeven niet meer bij ons is, dat ik dan altijd nog met een heel mooi gevoel kan denken aan dat ene horloge dat ik in die tijd met haar heb gekocht.