Het enige wat eigenlijk echt altijd bij me heb zijn mijn huissleutels. Dat is omdat ik niet echt dingen heb waar ik heel veel emotionele waarde aan hecht.
Daarentegen zit er wel een goede reden waarom ik altijd mijn sleutels bij me heb.
Ik kreeg deze rond mijn achtste levensjaar. Dat was puur om er voor te zorgen dat ik zeker weten het huis kon binnen komen, als er iets zou gebeuren. Het bracht wel een hele verantwoordelijkheid mee. Stel dat ik ze kwijtraakte of dat ze werden gestolen, dan zouden er mensen in ons huis binnen kunnen komen. Dan zouden er dankzij mij spullen uit ons huis kunnen worden gestolen. Dat wou ik natuurlijk niet hebben. Die verantwoordelijkheid viel me in het begin best zwaar. Ik moest ook verschrikkelijk huilen elke keer dat ik mijn sleutels kwijtraakte. Ze bleken echter vaak in mijn jas te zitten…
Voor mij beteken mijn sleutels een paar dingen. Het betekent dat mijn ouders me genoeg vertrouwen om zoiets aan mij te geven. Ook betekent het voor mij dat ik altijd thuis kan komen. Wat er ook gebeurt, mits het slot niet is vervangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten