Het sprookje

Dit boek is niet precies dezelfde
als uit mijn jeugd, maar het lijkt
er sprekend op.

Iedereen heeft wel een favoriet sprookje, een verhaal dat je (toen je nog klein was) niet vaak genoeg kon horen. Voor mij was dat “Vrouw Holle”. Elke keer als ik dat boek zie, brengt het me weer terug bij mijn jeugd. Herinner ik me dat ik mijn moeder smeekte of ze het toch nog een keertje zou willen voorlezen. Ik herinner me hoe keer op keer het verhaal me weer raakte. Misschien dat dit iets zegt over mijn geheugen toen ik jong was, maar ik geloof dat het wel meer is dan dat. 

Het favoriete deel van het sprookje was voor mij het deel waar ‘het luie meisje’ met pek wordt bestrooid, en dus eindelijk bestraft wordt voor wat ze heeft gedaan (of eigenlijk niet heeft gedaan). Natuurlijk zie ik nu ik ouder ben ook de lessen die dit sprookje je probeert te leren. Het gaat in feite weer om de eeuwenoude discussie van goed en kwaad. Het ijverige meisje is dan ‘goed’ en het ‘luie meisje’ is dan ‘kwaad’. Ze is lui en gemeen en krijgt uiteindelijk haar verdiende loon. Dit sprookje probeert kinderen te leren om niet lui te zijn. En dat je dus beter ijverig kan zijn, want dan krijg je uiteindelijk wat je verdient. Natuurlijk is dit kijkend naar de huidige maatschappij niet altijd waar, maar het is toch een mooie les om te leren. Want zonder je best te doen, kom je al helemaal niet ver.