Mijn viool is daarom iets heel
belangrijks voor me. Het is na al die jaren iets vanzelfsprekends geworden,
iets waar ik niet zonder zou kunnen. Als ik thuis kom, ligt hij nog steeds op
dezelfde plek en kan ik hem zo pakken als ik dat wil.
Aan de andere kant is mijn viool ook
iets waarmee ik dingen heb meegemaakt. Als ik meedeed aan een concours en
zenuwachtig was, stond ik er niet alleen voor, mijn viool was er ook en we
gingen samen het concert geven.
Daarom voel ik een hechte band tussen
mij en mijn viool en ik ben heel blij dat ik dit instrument hebben mogen leren
bespelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten