De opdracht die wij deze keer meekregen, was om een voorwerp te beschrijven met een verhaal in je eigen leven. Ik heb gekozen voor een steen die ik uit Italië meegenomen heb.
Om precies te zijn van het strand bij 2-sterren camping Acapulco. Op die camping heb ik veel weken van mijn zomervakanties afgelopen 10 jaar doorgebracht. Mijn vader bleef altijd doorgaan totdat we weer bij de stoffige ingang van de camping aankwamen. De zee in combinatie met de meestal krachtige wind was volgens hem een perfecte gelegenheid om te zeilen voor al meer dan 30 jaar. De steen die ik na een kleine strandwandeling naar het plaatsje Talamone vond, is een niet al te bijzondere of mooie steen. Toch zal ik ‘m mijn hele leven proberen te bewaren. We waren op dat moment lotgenoten. Op het strand waar ik me toen bevond, lagen geen stenen. Alleen zand. Deze steen lag hier alleen en op de camping was ik ook alleen, aangezien niemand ook maar een enkel woord Engels sprak of een andere manier redelijk kon communiceren met mij. Vanaf dat moment is er geen dag voorbij gegaan, zonder eventjes naar de steen te kijken. Het klinkt raar, maar zo heeft iedereen wel iets wat je kan steunen. Waarschijnlijk kan de steen mij niet steunen, maar het gevoel dat er iets is wat je nog eens extra naast de mensen die mij altijd steunen probeert te steunen, is misschien nog wel belangrijker.
Mooi verhaal.
BeantwoordenVerwijderen